Pożegnanie Jan Malagi

dodano: 22.06.2026

Wielkim bólem napełniła nas wiadomość o odejściu od nas jednego z najbardziej zasłużonych i długoletnich członków Oddziału „Ziemi Babiogórskiej” PTTK w Suchej Beskidzkiej naszego kolegi Jasia Malagi, który był członkiem Oddziału od 1969 roku. Kol. Jasiu Malaga od 1972 roku był aktywnym przewodnikiem oprowadzającym wycieczki dla dorosłych i młodzieży. W latach kiedy w Makowie Podhalańskim ówczesny Fundusz Wczasów Pracowniczych, miał swoje kwatery w których odpoczywały całe rodziny, nasz kolega popularyzował piękno Podbabiogórza prowadząc wycieczki na Babią Górę jak i w inne miejsca warte odwiedzenia.

Od 2009 do 2026 roku był członkiem Zarządu Oddziału PTTK i wiceprezesem. Reprezentował Oddział w różnych spotkaniach, np. Konkurs „Sianokosów” odbywający się na terenie Zespołu Budownictwa Drewnianego im. J. Żaka w Zawoi, gdzie pełnił rolę jurora z ramienia Oddziału PTTK.

Popularyzując skansen, (dawna nazwa obecnego ZBD im. J. Żaka) stał się współautorem opracowania historyczno-turystycznego pt. Zespół Budownictwa Drewnianego im. Józefa Żaka w Zawoi.

W trakcie swojej wieloletniej działalności w PTTK niezliczoną ilość razy reprezentował nas podczas uroczystości, spotkań czy konferencji. Robił to nie z przymusu, ale ze szczerych chęci, nieraz zresztą okraszając wszelkie uroczystości układanymi przez siebie gwarowymi życzeniami. Janek nie na pokaz, ale naprawdę kochał swoją rodzinną ziemię, Babią Górę, Maków i cały nasz piękny region. Przyzna to z pewnością każdy, kto Go znał.

Janek nade wszystko był po prostu dobrym, serdecznym człowiekiem, niezwykle uczynnym i pomocnym. Był osobą, na którą zawsze można było liczyć, do ostatnich miesięcy, nawet gdy zdrowia brakowało i sił, zawsze angażował się w niemal wszystkie inicjatywy podejmowane przez nasz Oddział.

Za swoją działalność został odznaczony między innymi : w 2005 roku „Złotą Odznaką PTTK” oraz w 2026 roku „50 lat w PTTK”.

Janku, teraz już z góry patrzysz na te lasy, góry i doliny, na Beskidy, których krajobraz i kulturę tak bardzo ukochałeś. Patrzysz na nie ze swoim uśmiechem i możesz być pewny, że one nigdy o Tobie nie zapomną.

Żal że odszedł, ale może był bardziej potrzebny jako przewodnik na niebiańskich szlakach i Pan Bóg powołał Go do siebie.

Cześć Twojej pamięci!